Σύμφωνα με προηγηθείσα μελέτη της συγγραφέως, η αρχή nullum crimen nulla poena sine lege praevia διέπει το νομοθετικό έργο των επτά Οικουμενικών Συνόδων της Εκκλησίας της πρώτης χριστιανικής χιλιετίας. Σύμφωνα με την παρούσα έρευνα, το αυτό ισχύει όσον αφορά και το επικυρωθέν από την Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδο δικαιοπαραγωγικό έργο των Τοπικών Συνόδων των τεσσάρων πρώτων χριστιανικών αιώνων. Η μελέτη αυτή επισφραγίζει το αποτέλεσμα της έρευνας της συγγραφέως στις θεμελιώδεις νομοθετικές πηγές του χριστιανισμού και αποδεικνύει ότι η αρχή της μη αναδρομικότητας κατά τη θεμελίωση και επαύξηση του αξιοποίνου των σύγχρονων δικαίων εξίσου διέπει το πολύ αρχαιότερο αυτών εκκλησιαστικό δίκαιο, και άρα, δεν αποτελεί δάνειο από τις κοσμικές νομοθεσίες, αλλά πρωτογενές δίκαιο της Εκκλησίας. Γενική διατύπωση της αρχής της νομιμότητας, υπό τύπο γενικού αφηρημένου (in abstracto) κανόνα δικαίου, δεν απαντά στους ιερούς κανόνες των Τοπικών Συνόδων, δοθέντος ότι οι επιμέρους αποφάσεις των Τοπικών Συνόδων ελήφθησαν για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων προβλημάτων και απέκτησαν την ισχύ γενικού, αφηρημένου και δεσμευτικού κανόνα δικαίου σε μεταγενέστερο χρόνο. Συνεπώς, η ενδεδειγμένη μέθοδος έρευνας για τη διαπίστωση της ισχύος της αρχής είναι αυτή της σπουδής της περιπτώσεως. Για να απαντηθεί έγκυρα το ερώτημα περί του αν οι απολαμβάνουσες οικουμενικού κύρους Τοπικές Σύνοδοι της αρχαίας Εκκλησίας τήρησαν την αρχή nullum crimen nulla poena sine lege praevia εξετάζονται ένας προς ένας όλοι οι ιεροί κανόνες τους. Παράπλευρο όφελος για τον μὴ ειδικὸ αναγνώστη αυτού του επιστημονικού συγγράμματος είναι ότι έχει ενώπιόν του μια διαγραμματική παρουσίαση του ρυθμιστικού περιεχομένου του νομοθετικού έργου των εν λόγω Τοπικών Συνόδων.
Για τα περιεχόμενα, πατήστε
εδώ
Ἡ Εἰρήνη Π. Χριστινάκη Γλάρου εἶναι Νομικὸς καὶ Θεολόγος, Ἀναπληρώτρια Καθηγήτρια τοῦ Ἐθνικοῦ καὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν μὲ γνωστικὸ ἀντικείμενο «Κανονικὸ Δίκαιο» καὶ Νομικὸς Σύμβουλος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἀπὸ τὸ 1993 μέχρι καὶ σήμερα ἀσκεῖ τὸ λειτούργημα τῆς συνηγόρου καὶ τῆς νομικοῦ συμβούλου σὲ Ἰδρύματα καὶ Ἐπιχειρήσεις. Τὸ 2005 ἐξέλέγη Ἐπίκουρος Καθηγήτρια στὸ Ἐθνικὸ καὶ Καποδιστριακὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν μὲ γνωστικὸ ἀντικείμενο «Κανονικὸ Δίκαιο καὶ Ποινικὸ Δίκαιο τῆς Ἐκκλησίας». Ἔχει διατελέσει ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ Γενικὴ Γραμματέας τῆς Διεθνοῦς Ἑταιρείας Δικαίου Ἀνατολικῶν Ἐκκλησιῶν μὲ ἕδρα τὴ Βιέννη (2007-2017).Ἔχει ἐκτεταμένο ἐρευνητικὸ ἔργο καὶ ἐπιστημονικὲς δημοσιεύσεις, ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἐνδεικτικὰ ἀναφέρονται κατωτέρω οἱ κάτωθι μονογραφίες:
Το δίκαιο των ιερών πραγμάτων της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ιστορικοκανονική θεώρηση μέχρι και τους μεταβυζαντινούς χρόνους, ἐκδ. Ηρόδοτος, Αθήνα 2013, Τὸ βιβλίο τοῦἩρακλείδη καὶἡ καταδίκη τοῦ Νεστορίου, ἐκδ. Γρηγόρη, Ἀθήνα 2009, «Μετουσίωση» ή «Μετουσία»; Η περί μεταβολής των Τιμίων Δώρων διδασκαλία της συνόδου τοῦ Ιασίου (1642-1643), υπό το φως της Κανονικής Παραδόσεως, εκδ. Γρηγόρη, Αθήνα 2007, Η αρχή της νομιμότητας στους Ιερούς Κανόνες Ι: Η αρχή της νομιμότητας στους Ιερούς Κανόνες (Nullumcrimennullapoenasinelege) I. Η αρχή της μη αναδρομικότητας στους κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων (Nullumcrimennullapoenasinelegepraevia), [Forschungen zur Byzantinischen Rechtsgeschichte Athener Reihe 17 εκδ. Α. Σάκκουλα, Αθήνα - Κομοτηνή 2007, «‟Αγών”-‟Άθλησις”-‟Γυμνασία”. Συμβολή στην ορολογία των ιερών κανόνων», ΕΦ 78 (2007) 143-204, Κριτικὴἀποκατάσταση καὶ χρήση τοῦ Α´ Τιμ. 3:6 στοὺς ἱεροὺς κανόνες / Criticalrestorationanduseof 1 Tim. 3:6 withintheHolyCanons, ἐκδ. Ἐπέκταση 2009, Το εκκλησιαστικό έγκλημα της εισαγωγής κτήνους σε ιερό ναό, Αθήνα 2002.